info

Ephy is het solo project van Ephraim Cielen.

Ephraim is een autodidactische multi-instrumentalist die vanuit de onderbuik van de stad Antwerpen komt, Het Sint-Andries Kwartier. Al van jongsaf drumt hij op alles wat hij tegenkomt en neemt hij de gitaar van z’n zus af om uit te zoeken hoe hij songs kan maken en spelen. Hij begint als drummer bij singer-songwriterband (‘aisikl) en rolt toevallig het muziektheater circuit binnen. Eerst bij dansprojecten en Braakland/Zhebilding, later bij vele anderen. Hij valt op als drummer bij de antwerpse cultmathrockband tram, maar ook bij Roy Arnouts en Dandyliar. Tegenwoordig speelt hij bij het Ellen Schoenaerts kwartet en Liesa Van Der Aa. Daarnaast maakte hij deel uit van impro groep I H8 Camera (met oa Rudy Trouvé, Craig Ward) en startte  samen met leden van Daau, Donkey Diesel en Rudy Trouvé de groep Pasmans. Bij elk van die projecten neemt hij, naast het drummen, de backing vocals voor zijn rekening en schrijft hij mee arrangementen.

Sinds 2009 maakt Ephraïm Cielen eigen nummers, aanvankelijk onder de artiestennaam  Ephi Ciel. Hij werkte een jaar lang aan zijn stemgeluid, ontwikkelde zijn zeer brede stembereik en ging op zoek naar verschillende manieren van muzikaal vertellen en live spelen. Een aantal van zijn eerste songs als Ephi Ciel werden opgemerkt: het nummer ‘Fall’ was Vi.be van de week op Radio 1 en werd gekozen door Studio Brussel bij de keuze van de week op diezelfde Vi.be. ‘Lips’  en ‘In Your Eyes’ werden gebruikt in afleveringen van ‘Crimiclowns’.

Ondertussen gaat hij verder onder de naam Ephy. Met de debuutplaat ‘Small Things And Bigger Nothings’ levert hij een plaat af die symbool staat voor het afsluiten van een periode waarbij het aantrekken/afstoten, leren omgaan met verlies en het loslaten van liefdes, dochters en verslaving centraal stonden. Belangrijke muzikale invloeden bij het maken van zijn debuutplaat waren Isbells, Agnes Obel, Bon Iver, Sigur Rós, Anthony and The Johnsons, James Blake en vele anderen. De wijze waarop ze popinvloeden gebruiken voor alternatieve muziek, hun sferische geluid,  het hoge register en de manier waarop ze een muzikale wereld creëren, inspireert hem in zijn eigen werk.

Ephy heeft een liefde voor het theatrale, het belang van emotie en expressie. hij wil luisteraars meenemen in een nieuwe wereld. Hij kiest ook bewust voor het Engels omdat dit voor hem de ideale taal is voor emoties en expressie, een makkelijkere zangtaal is en een meer ritmisch songgevoel heeft.

Daarnaast wil Ephy in zijn muziek op een liefdevolle manier protest uiten tegen de teloorgang van maatschappelijke waarden zoals respect voor elkaar en de natuur, solidariteit en openheid. Zijn aanklacht is echter niet geworteld in een haat tegen het leven, maar kadert net in een grote liefde en respect voor dat leven en de wereld. Een vleugje idealisme is hem niet vreemd. Zijn songs vertrekken enerzijds vanuit een positieve, hoopvolle invalshoek en anderzijds vanuit een kritisch perspectief. Empathie, lichtheid en zelfrelativering zijn permanent aanwezig in tekst, muziek en zangstijl.

Liesa Van der Aa en Alex Fostier namen het producen van de plaat voor hun rekening. Liesa Van der Aa gooide hoge ogen met haar debuutplaat ‘Troops’. Ze bouwde ervaring op als producer door haar eigen platen te producen. Met het unieke evenwicht dat ze weet te bewaren tussen compromisloos experiment en het maken van vernieuwende, originele muziek die toch toegankelijk is voor een breed publiek, was ze de perfecte muzikale partner voor Ephy. Alex Fostier geniet internationale bekendheid voor zijn sounddesign en werkt voor het Ictus Ensemble en dansgroep Rosas.