info

Lieven Tavernier: het verborgene talent van de Nederlandstalige singer-songwriters.

No one to blame voor die relatieve onbekendheid want Lieven Tavernier zelf keek er nauw op toe dat zijn talent als liedschrijver en optredende artiest rustig onder de publieksradar bleef. Totaal haaks op de populaire cultuur van de personenverering heeft Lieven altijd in de luwte geschreven, zijn identiteit weggemoffeld en zijn songs naar voren geschoven. Zijn gemeende adagium fluistert hij immers: “Niet de maker moet in het licht staan, wel wat hij maakt.”

Nu baadt hij al bij voorbaat lichtjes ongemakkelijk in de schijnwerpers van de aandacht voor zijn nieuwe covercd “Geen kwaje vrienden”. Hij kent zijn licht niet.

Een beetje geschiedenis kan nooit kwaad. Het was Jan De Wilde die in ’91 als eerste Taverniers “De fanfare van honger en dorst”, “De verdwenen karavaan” en “De eerste sneeuw” coverde: inmiddels klassiekers uit het Nederlandstalige repertoire. 25 jaar later en 25 jaar lang vereenzelvigen wij die songs met Jan D.W.. Quod non. Je kunt Lievens bescheiden attittude omtrent zijn songs benoemen als een wederkerend aarzelend en toch zelfzeker herbeginnen. Maar het kan en moet anders. Uiteindelijk verlangen wij toch naar het werk van de originele auteur/componist/zanger. Daar kan hij niet onderuit en wij willen meer.

In de voorbije twintig jaar nam Tavernier zeven cd’s op : Doe het licht , Ilja, Wind & Rook, Niet voorbij, Witzand, De Fanfare van honger en dorst (met een 40-koppige Brass Band), Wintergras. Lieven werkte op die platen samen met uitstekende producers als Patrick Riguelle, Koen Gisen, Nils de Caster en Yves Meersschaert.

Tussendoor ontdekten voorname artiesten als Thé Lau, An Pierlé, De Dijk, Martin Buitenhuis, Gerard van Maasakkers en Jenny Arean de ontroerende, diepe en humane, lyrische schoonheid van Lievens werk.

En nu mogen we uitkijken naar  “Geen Kwaje vrienden”, een cd waarvoor Tavernier  zelf een aantal vrienden vroeg om een eigenzinnige bewerking van zijn songs – oude en nieuwe, uitgebrachte en onuitgebrachte – te maken in het Nederlands, Frans, Engels en Duits . Tot zijn verbazing antwoordden allen: ja. De zangers en muzikanten die vele generaties overspannen, respecteren de meester en kwijten zich wondermooi en met heel veel liefde voor zijn songs van hun taak:

Raymond van het Groenewoud, Gabriel Rios, Roland, Kris de Bruyne, Jean-Marie Aerts, Stef Kamiel Carlens, Bruno Deneckere, Isolde et les Bens, Patrick Riguelle, Bony King , Neeka , Melike Tarhan,  en very special guest … Remco Campert.

Ik vraag het u: hoeveel eer, erkentelijkheid en dankbaarheid kan een singer-songwriter als Lieven Tavernier in levende lijve verdienen voor zijn werk? Kan hij ooit beter en warmer beloond worden dan met de waardering van zijn collega’s op “Geen kwaje vrienden”? Hoe pakkender, intiemer, verrassender, treuriger en ja zelfs glorieuzer kunnen zijn songs klinken als bevriende artiesten die naar hun mond zetten en er hun eigen versie van maken? Zij schenken meer dan een hommage. Ze geven Lievens songs terug als cadeau aan hem en aan ons met een strik errond van hun enthousiaste interpretatie.

Dit zijn Lieven Taverniers vrienden, en het zijn verdraaid “Geen kwaje vrienden”.

Samen met de cd verschijnt bij Lannoo een editie met alle songteksten van Tavernier in een vormgeving van Gert Dooreman en foto’s van Stephan Vanfleteren samen met een aantal ‘getuigenissen’ van vrienden over Lieven : Marc Didden, Evermeulen, Jean-Pierre Rondas, Gabriel Rios, Betty Mellaerts, Stephan Vanfleteren, Marc Lefever en Bart Moeyaert.