info

Ook vandaag zal Pieter Embrechts weer zes ideeën voor nieuwe liedjes hebben ingezongen op zijn iPhone. Muziek is de brandstof van zijn creatieve motor, de constante in zijn meervoudig en uitrekbaar bestaan.

Muziek is ook zijn ballenbad, de vrijplaats waar hij alles gewoon laat mogen. ‘Mijn muzikale kant laat zich nogal graag verleiden’, zegt hij daaromtrent. Pieter Embrechts heeft de afgelopen jaren een gevarieerd cv bij elkaar geschreven, gespeeld en gezongen: Cubaanse mambo (*), big band swing (**), Nederlandstalige luistermuziek (***); gelauwerd muziektheater ( **** ) tot modern klassiek (*****) aan toe.

Het getuigt van een grote appetijt en een dito reikwijdte. Embrechts houdt van veel én van gul. Binnen die overvloed is ‘Onderwoud’ (2016) evenveel overtreffende trap als rustpunt. Het is een dubbel-cd met liefst 18 nummers. Twee uur muziek die is opgedeeld volgens een Embrechtsiaanse logica. Deel 1 zijn popsongs die vertrekken vanuit zijn gitaar, aangevuld met elektronica. Op deel 2 staan langere, verhalende songs waar geen synthesizer mee gemoeid is.

Het sleutelmoment van de geboorte van ‘Onderwoud’ was de ontmoeting met beatspecialist Arne Van Petegem (Styrofoam, The Notwist). Bevriend gitarist Tom Vanstiphout had een paar demo’s gehoord waarop Pieter Embrechts drumcomputerbeats had geprogrammeerd in plaats van live-drums te gebruiken. Die monotone strakheid liet de emotionele lading van de teksten beter tot haar recht komen, vond Vanstiphout.

Vakman Arne Van Petegem kleurt de nummers mee in en laat zijn licht ook schijnen over een aantal songs waaraan geen elektronica te pas komt. De algemene regel van de plaatfluisteraar was: ‘Minder, veel minder’.

Van Petegem heeft een drukke agenda. Dat verplicht Embrechts om zijn strakke deadline los te laten. De vrijgekomen tijd gebruikt hij om de nummers verder uit te werken en uit te diepen. Het overzicht van de werken laat hij aan producer Tom Pintens. Een jeugdvriend (******) en een muzikaal meesterbrein dat op eenvoudig verzoek met manna strooit en hier ook tekent voor de strijkersarrangementen.

De lange wordingsperiode en de nieuwe auditieve richtingen zorgen ervoor dat ‘Onderwoud’ klinkt als een rijpe, heerlijk onaardse plaat met de energie van een straf debuut. De songs zijn écht. De verhalen intrigeren. ‘Ze gaan over dingen die onder de oppervlakte sluimeren en nu wat licht krijgen.’ De titel laat alles aan de verbeelding over. ‘Ik hou van nieuwe, niet-bestaande woorden die een vermoeden wekken en de verbeelding prikkelen.’

‘Onderwoud’ haalt ook een minder bekend stuk Pieter Embrechts voor het voetlicht. We hadden al de begenadigde verteller en performer die de theaterzalen op zijn hand krijgt. In nummers als ‘Zomernachten’, ‘Bangerik’ en ‘Narcissus’ solliciteert hij nadrukkelijk en overtuigend naar rockclubs en openluchtfestivals.

Vanaf nu verkrijgbaar: de volledige Pieter Embrechts.