lalma STELT DEBUUTALBUM ‘ănˈtʌmbrə’ VOOR

Luister/download HIER.

lalma is een meisje. haar naam laat zich omschrijven als ‘een stuk land dat beschermt enkel door regen’. voor john roan is ze de braakliggende lap grond die steeds tussen hem en zijn moeder lag, een gigantische muur die hun spraak en gevoelens blokkeerde. wanneer op een onaangekondigd moment de moeder er plots niet meer is, blijkt lalma nog steeds te vertoeven in zijn nabijheid. ze verhuist van de grond voor zijn voeten naar zijn schouder. wordt zij vanaf dat moment zijn morele kompas?

hun gemeenschappelijk pad leidt hen naar een op black metal geïnspireerde plaat, maar volledig geconstrueerd naar zijn eigen visie op het genre, geschapen via een eigen set aan regels, zonder rekening te houden met de opvatting van de die-hard fans van het genre. het album dient initieel als een verwrongen maar eerlijk eerbetoon aan de moeder. ‘verwrongen’ omwille van de manier waarop roan zijn moeder vond in haar slaapkamer na een fatale hersenbloeding die ze opgedaan had tijdens het dieptepunt van haar mentale welzijn. in ‘beyond the pale’ wordt linda blair ten tonele gebracht, waar zij dient als een visuele referentie naar haar schrikwekkende scene uit ‘the exorcist’ en wat tevens het laatste beeld zal zijn dat roan van zijn moeder heeft. ‘eerlijk’, omdat zij niet steeds de sterrenrol wordt aangeboden, waar moeders vaak mee gaan lopen. een ‘eerbetoon’, omdat hij wel van haar hield.

john roan maakt deel uit van arsenal, een band die al meer dan 2 decennia furore maakt met hun dansbare elektronische popmuziek en sterke live-reputatie. dit bijzonder persoonlijk verhaal kon echter enkel verteld worden middels een geheel andere entiteit of identiteit. lalma werpt zich op als de perfecte belichaming daarvoor. zonder enige significante kennis over het genre begint hij te graven in de duistere onderwereld van de black metal, en al snel komt hij tot het besluit dat dit zijn vehikel zal worden. wordt hij gedreven door de snelheid waarmee de muziek voortgestuwd wordt? is het de psychedelische aspect van de muziek dat hem triggert? hijzelf heeft er geen pasklaar antwoord voor, maar zijn buikgevoel zegt hem dat hij dit de taal is die gesproken moet worden…..

als teaser voor het album werd in april vorig jaar ‘the realm’ uitgebracht, en was gelinkt aan ‘the rhythm of the band’, de documentaire naar de hand van hendrik willemyns van arsenal, waarin hij het naderende einde van muziek onderzoekt, alsook het mogelijke einde van zijn band. een jaar later brengt roan een album uit die hij ‘ănˈtʌmbrə’ doopt, en het viert voorzichtig de trage terugkeer van het licht na een lange periode in de schaduw te hebben vertoefd. de remonte is zowaar ingezet. in 10 songs geeft hij een inkijk in de relatie met zijn moeder en verhaalt hij over de dingen die een enorme indruk op hem hebben nagelaten en die hem opgezadeld hebben met een koud en ongemakkelijk gevoel. desondanks is ‘ănˈtʌmbrə’ niet de gitzwarte plaat geworden die hij dacht dat het zou zijn. het verdriet en de duisternis zijn aanwezig, dat staat buiten kijf, maar zoals de titel doet vermoeden, zijn het gevoel van hoop en een toekomst heel hard aanwezig. zo denkt hij er in ieder geval over.

LIVE
16/06/2022 – Graspop Metal Meeting, Dessel

Facebook
Instagram
Website