SHERMAN brengt nieuw album ‘PERSEVERANCE OF THE FOOLHARDY’ uit

Luister/download HIER.

Koppig rechtdoor, met dromen in de achterzak. Het definieert perfect wie Steven Bossuyt – aka SHERMAN – is en hoe hij zijn artiestenschap benadert. Wie hem een beetje volgt weet dat de uit West-Vlaamse klei getrokken singer-songwriter op gezette tijden met nieuwe muziek naar buiten treedt. En daarmee het publiek telkens weer verrast.

Bossuyt handelt in popsongs-met-een-angel. Ogenschijnlijk frivole deuntjes met onder de oppervlakte een pak levenservaring. Met ‘Perseverance of the foolhardy’ toont hij dat songs kunnen raken, ook als ze ontdaan zijn van toeters, bellen of een brede productie.

De vooruitgeschoven single ‘Wasteland’ gaf de thematiek van de plaat al mooi weer. ‘Wasteland’ zou zo in de catalogus van Lennon & McCartney passen. Bossuyt schreef het nummer in volle coronacrisis en trok ervoor naar Frankrijk, waar hij zich als een muzikaal heremiet opsloot in een oud familiehuis en zich overgaf aan wat de muze hem influisterde. Ze was gewillig en gul, want ‘Wasteland’ kwam er in één gulp uit, alsof zijn stream of consciousness gewoon kon inpluggen in een passerend idee.

Volharding, maar dan?

Met ‘Perseverance of the foolhardy’ laat Bossuyt de luisteraar meekijken naar de taferelen die zich in zijn hoofd afspelen. De titel van de plaat vat de zoektocht van een artiest mooi samen: al jaren aan de weg aan het timmeren en zich afvragen of ‘ik dat nog wel moet blijven doen?’ Bossuyt stelt zich de vraag in ‘Pages’. Moet hij niet gewoon de pagina omslaan en gewoon iets anders gaan doen of loont de volharding en zal de volhouder op een dag het succes oogsten dat hem te beurt valt?

Wat je hoort op ‘Perseverance of  the foolhardy’ is het gevolg van creatieve introspectie. Het zijn ‘tranches de vie’ in de beste songwritertraditie – denk aan Crosby, The Beatles, Travis, Simon & Garfunkel, Coldplay en consorten. In ‘When night falls’ lonkt de somberheid om de hoek, maar ook in donkere momenten is er ergens een lichtje dat je steeds weer naar de uitgang leidt, naar volop leven. We stappen, struikelen en staan weer recht. Stof afkloppen en weer rechtdoor. Bossuyts leven van alledag laat zich makkelijk lezen doorheen de hele plaat. Hij heeft weinig te verbergen. Waarom zou hij ook? De thema’s zijn stuk voor stuk zaken waar we allemaal mee te maken krijgen, vroeg of laat. Alleen, Bossuyt verzacht de bittere pillen door ze verpakken in prachtige songs. In ‘The longest time’ schemert de twijfel door: hoelang blijf je hangen in een uitzichtloze relatie? Het antwoord is aan de luisteraar. Wie weet het echt?

Less is altijd more

‘Perseverance of the foolhardy’ is naakt. De productie is ontdaan van alle opsmuk. Geen dure studio-gadgets, geen opname op een exotische locatie. Het overgrote deel van de plaat werd opgenomen met één microfoon. Voor een aantal songs riep hij de hulp in van David Demeyere (drums) en Tom Coghe (mix). Ze voegden wat extra kleur toe, een viool hier, wat drums daar. Laagjes dynamiek die het geheel wat extra ‘grain’ geven.

Het resultaat? Een ingetogen, akoestisch album waarin Bossuyt het bilan opmaakt van een fortysomething artiest, van wie het beste nog moet komen. En dat start nu.

‘Perseverance of the foolhardy’ verschijnt op 18 november 2022, bij Josbozz/Sony Music Belgium.

LIVE

18/11, Het Depot, Leuven (solo support Soul Asylum)
26/11, De Factorij, Zaventem (solo support Gabriel Rios)
08/12, Charlatan, Gent (met band)
16/12, Den Trap, Kortrijk (met band)
06/01, Zebrawoods festival, Gent (solo support Daan)
12/01, Het Depot (café), Leuven (met band)
25/01, Kudu Lodge, Wortegem (solo show)

Facebook
Twitter
Instagram